Sport

Groot sportmedisch onderzoek en inschrijving hele marathon

In eerste instantie ben ik gestopt met voetballen omdat ik een hele marathon wil lopen. In het eerste jaar, 2010, na het stoppen met voetbal liep ik een halve marathon. Ik had nog nooit verder dan 16.1 gelopen in de Dam tot Damloop dus dit was een logische vervolg stap. Na de finish was ik zo gesloopt dat ik toen dacht dat ik NOOIT een hele marathon zou kunnen, en op dat moment zou willen lopen. Dus het jaar erna maar besloten om wederom voor de halve te gaan. Mijn tijd was dat jaar, 2011, maar liefst 5 minuten trager dan het jaar ervoor. Ik had zwaar de pest erin en was mijn motivatie voor drie maanden helemaal kwijt. Maar zo rond januari 2012 begon het toch weer te kriebelen. Na een Cityrun in Hilversum en een Driedorpenloop rond Kortenhoef was het in oktober weer tijd om de halve marathon te lopen. In voorbereiding op deze halve marathon had ik al diverse malen meer dan 21 kilometer gelopen. Mijn record was 24 kilometer. De theorie daarachter is dat ik in de voorgaande jaren zo rond het Vondelpark moe werd, daar werd het zwaar voor me en begon ik heel veel tijd te verliezen. Dan zit je rond 18 kilometer. Oftewel mijn lange duurlopen moesten qua kilometers worden opgeschroefd. Dit heeft zijn vruchten afgeworpen aangezien ik een prachtige tijd heb neergezet tijdens de laatste halve marathon in 2012.

Mede door de langere duurlopen kreeg ik wel het idee dat die 42 kilometer en 195 meter binnen bereik kwamen. Zou ik dan eindelijk voor die magische hele marathon kunnen gaan. Na de halve van 2012 bleef ik netjes trainen en minstens zo belangrijk, ik bleef op gewicht. Voordat ik me überhaupt in zou schrijven voor de hele marathon wilde in een sporttest ondergaan. Een algemene scan van bloed, urine, hart en uithoudingsvermogen. Als uit deze test niets vreemds naar voren zou komen dan zou ik me gaan inschrijven voor de beruchte afstand. Na wat speurwerk op internet kwam ik terecht bij de Sportartsen Groep. Zij verzorgen onder andere sportmedische onderzoeken. Ik heb gekozen voor een Groot Sportmedisch onderzoek met Spiro-Ergometrie. Spiro-ergometrie is een ademgasanalyse. Tijdens deze analyse krijg je een mondkap voor en wordt de ademhaling geanalyseerd. Hiermee wordt precies gemeten hoeveel zuurstof (O2) er wordt opgenomen en hoeveel koolstofdioxide (CO2) er wordt uitgeademd. Aan de hand van deze gegevens kan het omslagpunt worden bepaald. Naast deze interessante informatie voor een duursporter kan er ook nauwkeurig worden bepaald of het hart, de longen en de spieren goed functioneren. Eigenlijk precies waar ik naar op zoek ben in aanloop van de hele marathon.

Vrijdag 12 april had ik een afspraak in Baarn bij het Meander Medisch Centrum voor het onderzoek. Je voelt je goed tijdens het lopen, hebt nooit ergens last van maar toch is het best spannend. Na een korte introductie door de sportarts en de sportarts in opleiding gaat de vragen sessie beginnen. Gewoon wat algemene vragen naar aanleiding van het vragenformulier dat vooraf ingevuld moest worden. Vervolgens werden mijn spieren en gewrichten gecontroleerd. Nadat vakkundig een groot deel van mijn borsthaar weggeschoren is wordt het hartfilmpje in rust gemaakt. De plakkers hechten niet goed en geven dan dus niet de juiste gegevens weer als er geen goed contact is met de huid. Dan zijn de longen aan de beurt. De longinhoud wordt bekeken en hoeveel lucht ik binnen één seconde kan uitblazen. Dan volgt de Spiro-Ergometrie test. Ik kies voor de test op de fiets. Op de loopband kan ook, dan heb je een beter beeld van je VO2 max maar gebreken aan het hart komen dan minder snel naar boven omdat je veel meer op en neer gaat met hardlopen. Daar gaat het mij om. Ik wil weten of ik 100% gezond ben en in staat ben om te trainen voor de marathon. Op de fiets zit je wat rustiger en registreren de plakkers je hart beter. Tussendoor is mijn bloed en urine nog nagekeken.
Hier het verslag van de gehele sporttest:


Intern onderzoek: bloeddruk 125/85 mmHg (normaal); pols 57 slagen/min. Gezichtsscherpte rechts 1.5; links 1.5, met beide ogen 1.5, (normwaarde is 1) met correctie. Aan hart, longen, buik en bloedvaten vond ik verder geen afwijkingen.

Orthopedisch onderzoek: Horizontaal bekken, platvoeten, lichte speling op het rechter enkelgewricht, goede lengtes van de spieren. Bij verder onderzoek van gewrichten-pezen-spieren waren er geen relevante afwijkingen.

Lichaamsmaten: lengte 180.5 cm; gewicht 89 kg. Huidplooimeting: geschat vetpercentage 22.7%. De norm voor uw leeftijd en geslacht is tot 17.5 %.

Bloedonderzoek: hemoglobinegehalte 10.3 mmol/l (normaal). Cholesterol 5.8 mmol/l (normaal lager dan 6,5).

Urineonderzoek: geen suiker of eiwit.

Longfunctie: goede longinhoud, 6100 ml (119 % van de voorspelde waarde) en normale waarde voor binnen één seconde uitademen, 4970 ml (117 % van de voorspelde waarde).

ECG: Het elektrocardiogram (ECG of hartfilmpje) was zowel in rust als bij inspanning volledig normaal.

Fietsergometer test met spiro-ergometrie:
Protocol: 50-25 watt.
Hoogst gehaalde belasting: 350 Watt = 3.9 Watt/kg lichaamsgewicht.
Maximale hartfrequentie 189/min. Na 3 minuten uitfietsen hartfrequentie 123/min.
Reden staken test: vermoeidheid in de benen.
Gemeten maximale zuurstofopname 48.1 ml/kg/min omgerekend naar het lichaamsgewicht.
Omslagpunt (methode V-slope) bij 152 slagen / min. Dat is 80% van de maximale hartslag.
Breathing reserve was 24% (normaal < 30 %).
De zuurstofpols had hierbij een normaal beloop.
Een en ander duidt op een voor uw leeftijd en geslacht goed uithoudingsvermogen en zeer vlot herstel. Bloeddruk bij maximale inspanning 180/60 mmHg.

Conclusies en adviezen:
Uw algemene gezondheid is goed. Uw duurvermogen is vrij goed.
Er is geen verhoogd risico voor het krijgen van hart en vaat ziekten. Indien uw maximale hartslag bij hardlopen boven de 189 ligt moet u dit er bij op tellen om een betere interpretatie voor het lopen te krijgen. Dit blijft echter een schatting.

Scan verslag Sportartsengroep 01

Scan verslag Sportartsengroep 02

Scan verslag Sportartsengroep 03

Scan verslag Sportartsengroep 04


Naar aanleiding van de uitslag van dit onderzoek zag ik geen reden meer waarom ik niet een poging zou wagen om deze bijzondere afstand te gaan lopen. Oftewel, in oktober ga ik in plaats van de halve marathon de hele doen in Amsterdam!!! Dat wordt flink trainen.

Halve Marathon Amsterdam 2012

Amsterdam halve marathon 2012 1

16 oktober 2011 was een vervelende dag voor mij. Na maanden van training en zeker de laatste maand van toewijding aan mijn sport ging het niet zoals ik verwacht en gehoopt had. Mijn tijd van 2:05:27 was bijna 5 minuten trager dan het jaar ervoor.
Het doel was duidelijk. Ik wilde graag de 21.1 kilometer onder de twee uur lopen. In 2010 deed ik dat al bijna. Helaas op 41 seconden na lukte dat toen niet.
De maanden die volgden na de halve marathon van 2011 kon ik de motivatie en discipline niet opbrengen om weer hardlopend de weg op te gaan. Zo rond kerst kwam mijn zin in het lopen weer wat terug. Ze noemen het ook wel de “running blues” zo las ik later.
Een paar kilo zwaarder begon ik met trainen voor de “Spieren voor spierenrun” in Hilversum. Ik had de smaak weer te pakken en liep na de 10 kilometer in Hilversum de “Drie Dorpenloop” in Kortenhoef. Tijdens deze “Drie Dorpenloop” liep ik een PR. Mijn inschrijving voor de halve marathon van Amsterdam was toen al een feit.

Wat had ik geleerd van de 2010 en 2011 editie wat mij kon helpen om wel onder die twee uur te duiken? Beide keren verloor ik veel tijd in de laatste vier kilometer. In de buurt van de Stadhouderskade, richting het Vondelpark kwam ik beide keren de man met de bekende hamer tegen. Voor mijn gevoel moest ik dus wat meer op duur trainen. Langzame duurlopen van meer dan 18 kilometer.
Zo begon ik mijn schema samen te stellen tot en met week 43, de week van de halve marathon van Amsterdam. Ik begon met een lange duurloop op woensdag van 16 kilometer en een korte duurloop op vrijdag van 8 kilometer. Om de week kwam er bij beide dagen een kilometer bij. Op zondag werkte ik mijn interval training af. Qua invulling van de training varieerde deze heel veel. De opbouw in de trainingen is mooi te zien aan de hand van mijn Runkeeper data. Zo liep ik in mei totaal 67 kilometer en in september 160 kilometer.

Hardloop kilometers richting halve marathon 2012

Na al deze trainingsinspanning had ik er vertrouwen in dat het zondag 21 oktober goed zou komen. Het weer was goed. Droog en wat bewolkt. Wat aan de frisse kant zelfs maar dat is met lopen onderweg lekker. Let go, dacht ik!!! We gaan die 21,1 kilometer opvreten en onder de twee uur finishen!!
Op tijd pak ik de trein naar Amsterdam Zuid. Ik moet namelijk mijn startnummer nog halen. Deze wordt niet opgestuurd helaas door de organisatie. Vanaf station Amsterdam Zuid is het nog zo’n 15 minuten lopen richting het Olympisch stadion. In alle rust wandel in naar mijn bestemming. Geen energie verliezen, dat zou zonde zijn. 

Amsterdam halve marathon 2012 2
Het ophalen van het startnummer verloop soepel. De organisatie heeft blijkbaar de kritiek serieus genomen. Binnen een paar minuten heb ik mijn startnummer binnen en kan ik hem met speldjes vast maken aan mijn oranje shirt. Binnen in de hal is het lekker warm dus blijf ik nog even staan om wat te drinken. Ik eet het laatste stuk van mijn energiereep op en maak me klaar om mijn spullen in te leveren. Buiten is het echt fris. Dat is helemaal goed voelbaar als ik in mijn shirt sta met mijn korte broek. Brrrr, wat een kou.
Ik loop richting het gele vak. Daar is het gelukkig druk zodat je uit de wind staat met iedereen om je heen. Ik kijk wat rond en zie de bekende ballonnen van de pacers. Zij lopen op een strak schema. Als je hun volgt dan garanderen ze dat je finisht met de tijd die zij op de ballonnen hebben staan. Deze jongens hebben 1:55 op de oranje eyecatchers staan. Ik luister wat ze zeggen en zie dat ze een schema per kilometer bij zich hebben. Maar 1:55 lijkt mij veel te ambitieus en ik wil graag mijn eigen tempo lopen denk ik dan.
Voordat we starten gooi ik snel nog een energiegel naar binnen en houd er twee los in mijn hand. Op één van de gels heb ik een printje geplakt met wat doorkomst tijden. Zodat ik ongeveer weet welke tijd ik moet hebben gelopen per drie kilometer. Het begin gaat goed al is het wel heel erg druk. Het is zeer smal op sommige stukken en er zijn vaak te veel lopers die zich door de trechter moeten wurmen. Ik voel me goed en loop een lekker tempo. Na een kilometer of drie kijk ik eens voor me en zie de pacers met de ballonnen voor me op een meter of 20. Onbewust blijf ik dus bij ze in de buurt en kan hun tempo bijbenen. Dan vraag ik me af of ik dit ook de hele rit kan vol blijven houden. Misschien veel te vroeg in de wedstrijd maar ik besluit niet veel later om de mannen te volgen. Mocht ik hun tempo niet meer bij kunnen houden dan laat ik me afzakken. Belangrijk voor mij is om niet in het rood te lopen. De pacers houden een vrij exact tempo vast. De voordelen van deze pacers ondervind ik onderweg. Ik hoef niet op mijn tijd te letten. Ik hoef niet op de kilometer borden langs de weg te letten. Als je bij ze in de buurt blijft en ze dus kort volgt heb je daar ook profijt van want zij maken de weg een beetje vrij. Het enige waar ik me druk om moet maken is mijn gesteldheid. Kan ik het tempo aan? Loop ik niet in het rood? Dat gaat dus top. Ik voel me super en denk onderweg wel eens dat ik misschien nog wel harder kan. Maar ik ken ook de klappen van de zweep in het Vondelpark! Haha. Geduldig wacht ik af. Het tempo blijkt prima bij me te passen. Ik kan blijven volgen en zo komen we bij het Vondelpark aan. Aangezien we daar ook als een trein doorheen gaan verschijnt er een kleine lach op mijn gezicht. Ik ga hier een prachtige tijd lopen dankzij de 1:55 ballonnen! Wauw!!! Yesss! Na het Vondelpark is het nog ruim een kilometer. De pacers hebben al aangegeven dat zij hetzelfde tempo blijven lopen en zeggen dus dat we kunnen gaan mocht er nog energie over zijn. Op zo’n 800 meter voor de finish bedank ik mijn helden, de pacers, en loop in een sneller tempo richting de finish. Dan merk je wel dat je al 20 kilometer in de benen hebt. Er kan het laatste stuk, in het Olympisch stadion, dan ook geen lachje vanaf. In volle snelheid loop ik over de finish. Mijn horloge laat helaas de tijd niet zien maar ik vermoed dat het rond de 1:54:00 zal zijn. Dat is gewoon meer dan zes minuten sneller als mijn vorige PR. Super blij en uitgeput loop ik naar de uitgang van het Olympisch stadion. Ik neem mijn medaille in ontvangst, pak een AA-tjes en wat fruit en loop richting mijn toeschouwers. Joyce, Lone, Dick en mijn moeder hebben mij over de finish zien gaan. Ze zijn er alleen niet zeker van of het wel goed is gegaan omdat ik niet zo vrolijk keek toen ik over de finish ging. Dit kwam dus door de inspanning. Hahah. Natuurlijk zijn ze super trots op me. Ik trek de door Joyce meegenomen droge kleren aan, haal mijn spullen op en we lopen naar de auto. Ik ben niet helemaal kapot. Redelijk snel hersteld dus.
Thuis kom ik erachter dat mijn tijd zelfs onder de 1:54 is. Uiteindelijk loop ik 1:53:52 wat neerkomt op 11,12 KM per uur gemiddeld. Wat een toptijd, wat ben ik trots. Trainingsuurtjes betaalden zich uit met behulp van de pacers. Super gaaf.
Amsterdam halve marathon 2012

Uitslag halve marathon Amsterdam 2012

0 - 5 kilometer 27:02 (11,1 gemiddeld)

05 - 10 kilometer 54:00 (11,1 gemiddeld cumulatief) 11,1 gemiddeld in kilometer 05 t/m 10

10 - 15 kilometer 1:21:15 (11,1 gemiddeld cumulatief) 11,0 gemiddeld in kilometer 10 t/m 15

15 - 21.1 kilometer 1:53:52 (11,1 gemiddeld cumulatief) 11,2 gemiddeld over de laatste 6 kilometer

Elliptigo ervaring

Joost op de Elliptigo

Afgelopen zaterdag een mooie dag gehad in Capelle en omgeving. Met Joost had ik afgesproken om een lekker dagje te gaan fietsen en geocachen.
Mijn collega Kees stuurde me voorafgaand aan de afspraak met Joost een mailtje over een Elliptigo. Dit is een crosstrainer op wielen. Het benadert de hardloop beweging en heeft ook wel iets van fietsen weg. Cool! Gaaf apparaat denk ik na het zien van de filmpjes op de site. Ik neem contact op met Health Center MyMove in Krimpen aan den IJssel om voor zaterdag de 16e twee van deze Elliptigo's te reserveren.

We vertrekken zaterdag rond 08:30 vanuit Hilversum richting Krimpen aan den IJssel. Daar aangekomen staan de Elliptigo's voor ons klaar. We hebben de beschikking over een 3C en een 8S. Het verschil tussen beide modellen is het aantal versnellingen en de afmontage van de onderdelen. De aankoopprijs is echt schrikbarend. Voor de 3C betaal je € 1799,- en voor de 8S € 2499,-. Dit is nog exclusief montage en verzendkosten. Voor een dagje huur valt het gelukkig wel mee!

Bastiaan Elliptigo

Onze eerste serie Geocaches ligt in Capelle aan de IJssel. We stellen de GPS in en gaan onze eerste meters maken op de Elliptigo. In het begin is het wat onwennig. Hoe je er op moet staan en hoe je er snelheid mee moet maken heb je gauw in de gaten. We proberen wat wegen te vinden zodat we flink meters kunnen maken. We komen al snel tot de conclusie dat dit bijzonder gaaf is. Heel apart vervoersmiddel. Ik kan me goed voorstellen dat mensen die terug komen van een blessure hier goed mee uit de voeten kunnen. Voor mensen die om welke reden dan ook niet meer mogen/kunnen hardlopen is het ook een ideaal alternatief. De belasting op je spieren en gewrichten is minimaal terwijl het toch best inspannend is. Het zweet staat binnen de kortste keren op mijn hoofd en rug. Onderweg heb je heel veel bekijks. Wielrenners, wandelaars, hardlopers en mensen in de auto kijken op als je langs komt. Het is ook een niet alledaags vervoersmiddel! Haha.

Als we de eerste serie geocaches succesvol hebben afgerond gaan we richting Rotterdam. Dat is een lekker lang stuk. Full speed scheuren we over de weg. We worden steeds enthousiaster over de Elliptigo. Na de lunch beginnen we aan de tweede serie geocaches bij het bedrijventerrein Rivium. Ondanks dat er veel regen voorspeld was hebben we de hele dag geluk. Het is prima weer om buiten te zijn en het zonnetje komt ook af en toe te voorschijn. Binnen de kortste keren hebben we met wat geluk ook de tweede serie gelogd. Goed nieuws want dan kunnen we weer wat kilomters maken met de Elliptigo. We genieten er echt van en zijn allebei super enthousiast. We zijn overtuigd van deze cross/loop/fiets combinatie en zijn zeker van plan om er nog eens één te huren. We maken nog wat foto's en filmpjes en bellen dan de eigenaar om ze terug te brengen.

Wat een geweldige top dag hebben we gehad en wat is de Elliptigo een mooi fitness monster. Als hij niet zo ontzettend duur was geweest had ik zeker een aanschaf overwogen. Volgende keer maar weer huren!

Groet, Bastiaan

Tweets